سرگیجه های بعد از شراب( غرب زدگی ام آرزوست)

آدمی خواندنی ترین کتابی است که اغلب نخوانده می ماند.

سرگیجه های بعد از شراب( غرب زدگی ام آرزوست)

آدمی خواندنی ترین کتابی است که اغلب نخوانده می ماند.

سرگیجه های بعد از شراب( غرب زدگی ام آرزوست)

دوش چه خورده‌ای دلا راست بگو نهان مکن
چون خمشان بی‌گنه روی بر آسمان مکن
باده خاص خورده‌ای نقل خلاص خورده‌ای
بوی شراب می زند خربزه در دهان مکن
روز الست جان تو خورد میی ز خوان تو
خواجه لامکان تویی بندگی مکان مکن
دوش شراب ریختی وز بر ما گریختی
بار دگر گرفتمت بار دگر چنان مکن
من همگی تراستم مست می وفاستم
با تو چو تیر راستم تیر مرا کمان مکن
ای دل پاره پاره‌ام دیدن او است چاره‌ام
او است پناه و پشت من تکیه بر این جهان مکن
ای همه خلق نای تو پر شده از نوای تو
گر نه سماع باره‌ای دست به نای جان مکن
نفخ نفخت کرده‌ای در همه دردمیده‌ای
چون دم توست جان نی بی‌نی ما فغان مکن
کار دلم به جان رسد کارد به استخوان رسد
ناله کنم بگویدم دم مزن و بیان مکن
ناله مکن که تا که من ناله کنم برای تو
گرگ تویی شبان منم خویش چو من شبان مکن
هر بن بامداد تو جانب ما کشی سبو
کای تو بدیده روی من روی به این و آن مکن
شیر چشید موسی از مادر خویش ناشتا
گفت که مادرت منم میل به دایگان مکن
باده بنوش مات شو جمله تن حیات شو
باده چون عقیق بین یاد عقیق کان مکن
باده عام از برون باده عارف از درون
بوی دهان بیان کند تو به زبان بیان مکن
از تبریز شمس دین می رسدم چو ماه نو
چشم سوی چراغ کن سوی چراغدان مکن

مولوی » دیوان شمس » غزلیات

پیام های کوتاه

طبقه بندی موضوعی

نویسندگان

يكشنبه, ۱۵ آبان ۱۳۸۴، ۱۲:۴۱ ق.ظ

۰

Life without love

يكشنبه, ۱۵ آبان ۱۳۸۴، ۱۲:۴۱ ق.ظ
Life without love is like a tree without blossom and fruit,   
And love without beauty is like flowers without scent and fruit without seeds.   
Life, love and beauty are three persons in once,  Who cannot be separated or changed.   
In truth have earthly bodies desired unbeknown.   
And must they oft-time separate for earthly purpose,    
And remain apart for worldly reason.   
But all spirits abide in safety in love’s hands,   
Till death do come and bear them aloft to God.  

زندگی بدون عشق به درختی می ماند بدون شکوفه و میوه                                         
عشق بدون زیبایی به گلهایی می ماند بدون رایحه و به میوه هایی که هسته ندارند.                                 
زندگی، عشق و زیبایی یک روحند در سه بدن که نه از یکدیگر جدا می شوند و نه تغییر می کنند.             
جان های خاکی که اشتیاق پنهان به حقیقت دارند، گاه به گاه برای مصالح زمینی از آن دور می شوند         
و برای هدفی زمینی از آن جدا می افتند.                                                                    
با وجود این همه روح ها در دستان امن عشق اقامت دارند.                                           
 تا زمانی که مرگ از راه برسدو آنها را نزد خدا به عالم بالا ببرد.                                        
تقدیم با عشق
موافقین ۰ مخالفین ۰ ۸۴/۰۸/۱۵
سوشیانت زرتشتی
Submit Express Local SEO